Leraren hebben meer vakantie dan mensen die werken

Onlangs vond de boekpresentatie plaats van het eerste boek van Pascal Cuijpers, docent beeldende vorming.  De plaats van handeling was het Connect College in Echt waar Pascal les geeft. Er was veel belangstelling  en er waren enkele interessante inleidingen. Marina van der Wal, opvoedkundige, Danny Hermans, locatiedirecteur, en Ivo Mijland, uitgever,  legden elk op eigen wijze een vrolijke link naar de columns in het boek Leraren hebben meer vakantie dan mensen die werken.  Pascal memoreerde aan zijn eerste column in 2012 ‘Vind ik leuk’ die hij schreef naar aanleiding van een oproep in een krant. Het schrijven smaakte naar meer en dit leidde uiteindelijk tot het verschijnen op 1 juni van zijn eerste boek. We kennen Pascal ook van de Happylines die hij in 2013 een jaar lang schreef voor ‘Metro’ waar op de voorpagina een lege ruimte te zien was waarop lezers een positieve boodschap konden schrijven. Deze kon verspreid worden op sociale media onder de hashtag #happylines. Pascal bedacht 365 happylines en wat volgde was een tentoonstelling in de ECI fabriek in Roermond.

Het was Ivo Mijland, zijn uitgever, die hem overhaalde om de columns te bundelen. Pascal en Ivo kennen elkaar van diverse cursussen, zoals faalangstreductietraining en een mentoraatscursus, die door Ivo verzorgd worden vanuit zijn bedrijf Ortho Consult.

Leraren hebben meer vakantie dan mensen die werken bevat verhalen en columns die eerder verschenen in regionale- en nationale kranten , onderwijsbladen en websites.

De thema’s hebben veelal een link met het onderwijs, vaak met de dagelijkse lespraktijk. Tussen de verhalen staan uitspraken van leerlingen die voor een leerkracht herkenbaar zijn en een glimlach of misschien wel een schaterlach veroorzaken. “Meneer, heeft u een pleister? Ik heb me besneden.” Wat éen letter al niet voor een uitwerking heeft na het uitschieten met een mesje.

De toon van de teksten is soms scherp dan weer zoet of zelfs bitter. Scherp als het bijvoorbeeld gaat om het beleid van OCW, zoet als de verhalen uit de alledaagse lespraktijk komen en bitter als het gaat om het asielbeleid, zoals in ‘Hopen’ het verhaal over zijn leerling Yasir die voorgoed ons land moet verlaten.

“Over een tijd wil ik ze doneren om er pruiken van te laten maken, voor mensen met kanker.”

Gevoelige thema’s zoals pesten worden niet gemeden en kippenvel van ontroering krijgt men bij het lezen van ‘Doneren’ waarin Pascal over Luuk schrijft wiens kapsel afwijkt van de hedendaagse trend die opgeschoren en lang bovenop voorschrijft. Luuk heeft lang haar. “Over een tijd wil ik ze doneren om er pruiken van te laten maken, voor mensen met kanker.”

In ‘Onderwijsfood’ wordt Paul Rosenmöller als aanstaand revolutionair op onderwijsgebied getypeerd. Een slip of the pen, neem ik aan. Vooraan stond hij al als vakbondsbestuurder en inmiddels behoort hij tot de vooraanstaanden.

Leraren hebben meer vakantie dan mensen die werken nodigt uit om na te denken over datgene wat onderwijs boeiend, maar ook soms moeilijk maakt.

ISBN: 978-90-79596-37-9
Uitgeverij: Quirijn, Oirschot
€14,50

Door Ankie Cuijpers